یادداشت ادبی

به قلم رضوان کفایتی دایره‌المعارف را باز می‌کنم و به دنبال کلمۀ سه حرفی صلح می‌گردم؛ چشمم به هرکدام از کلمات آشتی، صفا، مصالحه، عدم جنگ و خشونت، سازش، آرامش و مهربانی و عدالت که می‌افتد؛ داغ دلم از ق...

به قلم مهدیه پوراسمعیل اینکه انسان به مرحله‌ای برسد که از عشق آتشین مجازی‌اش مو سپید کند، اما دل رها کند. او را همچون بتی زمین بزند و در مسیر جستجو گام بردارد. اینکه آن‌قدر محبوب باشد که هنرمندترین ر...

به قلم محیا مراد ویسی صبح که چشمامو باز کردم، نور خورشید از لای پرده افتاده بود روی دیوار اتاقم. نگاه کردم به تقویم روی میز: «۲۱ شهریور». لبخند کوچکی زدم و زیر لب گفتم: – باز رسیدیم به همین روز… ما...

به قلم سمانه اعتمادی جم روضه که به طفل رباب رسید، چادرش را جلوتر کشید. در گوشه‌ی خیمه‌ی کوچکش، به سینه می‌زد و به طفلش شیر می‌داد. اشک در چشمانش حلقه زده بود. ناگهان دخترک تازه زبان‌بازکرده‌اش، گوشه‌...

به قلم سمانه اعتمادی جم از پنجره‌ی شکسته‌ی کلبه‌ی همسایه، که شب‌هایم را در آن به صبح می‌رساندم، به کوچه‌های گلی خیره شده بودم. باران آرام بر خاک مارگون می‌نشست، انگار اشک آسمان بود که زخم‌های زمین ر...

به قلم مهدیه پوراسمعیل «ششم اردیبهشت ماه سال هزار و چهارصد و چهار» هنوز خیال‌مان از نوای «حاج‌آقا هارداسان؟» راحت نشده بود که طنین صدها «کجایی» در گوش یک ایران پیچید! اما این‌بار نه با زبان شیرین آذ...