داستان اعضا

پیرو چاه‌کن در خرج خانه وامانده بود. از طرف بنی‌عباس پیغام فرستاده بودند که بیاید و برایشان چاه بکند. ‌وسوسه‌ی سکه‌های دستمزد، نمی‌گذاشت بر تردیدش غلبه کند. راه افتاد سوی خانه‌ی امام.‌ کلمه‌ها نرم...

جایزه معلم دیگر جلوی نمره‌ی «عالی» مقداد ستاره نچسباند. با خودکار نقاشی کشید. پرچم مقاومت غرور‌آفرین‌تر بود. زهره باغستانی میبدی

حق نوشت معلم دفتر مشق پسرک را نگاه کرد: «فلسطین پر از غم است، اما همیشه هوا عبری نمی ماند.» لبخند زد. صحیح‌ترین غلط املا می‌درخشید. زهره باغستانی میبدی

بی‌قرار سرش را پایین انداخت، وقتی گفتم نرو. ساک لباسش را پر کرد، وقتی اشک در چشم‌هایم موج برداشت. رفت. قابله آمد. خرمشهر اشغال شده بود. مولود توکلی #دهم_اردیبهشت_۱۳۶۱ #آغاز_عملیات_بیت‌‌الم...

امید داماد به قولش عمل نکرده، رفته بود دیار باقی. حالا که عروس به هفتاد رسیده بود، نه پای رفتن داشت و نه مال و منال سفر؛ اما عصازنان هر شب جمعه، خودش را می‌رساند حرم سیدالکریم؛ دست به سینه می‌گذاش...

نابودی‌اش فقط لحظه‌ای طول کشید، عنکبوتی که سال‌ها در خانه‌ی مردم، تار تنیده بود. مریم صفدری کاریکاتور از حوری شادروان

پُل عکس حاج قاسم را بوسید و آن را بغل سبزه‌ی عید گذاشت. کنار پنجره نشست؛ رو‌به‌روی برج ایفل. حیدر جهان کهن