داستان اعضا

امید داماد به قولش عمل نکرده، رفته بود دیار باقی. حالا که عروس به هفتاد رسیده بود، نه پای رفتن داشت و نه مال و منال سفر؛ اما عصازنان هر شب جمعه، خودش را می‌رساند حرم سیدالکریم؛ دست به سینه می‌گذاش...

نابودی‌اش فقط لحظه‌ای طول کشید، عنکبوتی که سال‌ها در خانه‌ی مردم، تار تنیده بود. مریم صفدری کاریکاتور از حوری شادروان

پُل عکس حاج قاسم را بوسید و آن را بغل سبزه‌ی عید گذاشت. کنار پنجره نشست؛ رو‌به‌روی برج ایفل. حیدر جهان کهن

هفت‌سین سرباز سی بهار گذشت. وقت بازگشت به خانه شد. دلش مثل سیر و سرکه می‌جوشید. پرچم سبز و سفید و سرخ را روی تابوتش کشیدند. فرزانه فراهانی

غریب وقتی در سیاهی شب، زیر سینه‌کش دیوارها پیِ خانه‌ای می‌گشت که در به رویش باز کنند، به جمله‌هایی فکر کرد که از روی نامه‌‌، برای مردم شهر خوانده بود: « من، برادر، پسر عمو و مطمئن‌ترین فرد خانواده...

شرایط نامساعد جوّی این، سومین کشوری است که برج مراقبتش، اجازه‌ی فرود نمی‌دهد. وعده‌ی فرش قرمز رژیمشان را هم به لیست خوش‌باوری‌هاشان اضافه می‌کنند، سرنشینان اسرائیلی هواپیما. سمیه فتحی

کارت تبریک عید از: تهران،‌ خیابان ۱۵ خرداد، خیابان پامنار، کوچه حجازی، پ ۷، شیرخوارگاه حافظ، آرزو امیدیان، ۹‌ساله. به: مامان و بابا. فاطمه شایان پویا