داستانک

پسر، جعبه‌ی شیرینی را می‌گذارد روی میز و دستش را می‌گذارد روی شانه‌های پیرمرد و لبخندش را کش می‌دهد: « مشتلق بده آقاجون! توی گزینش قبول شدم.» زیر کتری را روشن می‌کند و ادامه می‌دهد: «راستی می‌دونی ش...

«نخ نامرئی» به قلم سمیه شاکریان صداقت احمد خوابید. آرام از کنارش بلند شدم و سررسیدم را از کتابخانه برداشتم.فردا شب اولین باری بود که می‌خواستم بدون احمد و علی و خارج از خانه بخوابم،توی بیمارستان...

نشست «رجزخوانی قدس با داستان‌های رعد آسا» با هدف تحلیل و بررسی داستانک‌های اعضای باشگاه ادبی بانوی فرهنگ برگزار شد.‌‌ در این نشست که به میزبانی کارگروه داستان کوچک تشکیل شد، دکتر احسان عباسلو به نقد...

شاخه‌های بی‌زمستان با جلیقه‌ی سفید و قرمزش رفته بود روی درختهای بلند. سروهای پایین گلزار، میوه‌های تازه داده بودند. کسی باید آنها را می‌چید؛ روسری‌های رنگی، چادرهای پاره، دستهای آویزان... نویس...

«راه ممتد» پیرزن، تا از اتوبوس پیاده می‌شود، چفیه دور گردنش را باز می‌کند و می‌نشیند رویش و پاهایش را مالش می‌دهد. با صورت آفتاب‌سوخته رو می‌کند به گلزار شهدای کرمان و می‌گوید: سلام حاجی جان! دیدی...

التیام داغ‌هایمان، کلمه‌هایی است که برمی‌گزینیم. سلاح دستهایمان، واژه‌هایی است که پی هم ردیف می‌کنیم. ما به قدرت کلمه ایمان داریم و وظیفه خود می‌دانیم که در این رزمگاه، بیکار نباشیم. میدان پیکار، قلم‌...