ناداستان

به قلم محدثه قاسم‌پور می‌خواهم در این روایت‌ها افشاگری کنم از نوع لالیگا. از آن افشاگری‌ها که خانواده هم خبر ندارند و فقط خود خدا می‌داند ولی چه کنم که توی این کلاس‌های روایت نویسی استاد چپ می‌رود را...

به قلم زینب قربان‌علی‌زادگان اسمش اِمیسا بود. به همین راحتی نفهمیدم ها نه‌! از هفت خان گذشتم تا توانستم بفهمم. فکر کنم کلاس چهارم بودم که همچین کشف بزرگی کردم. سال ۸۰، من سرکرده‌ی یک گروه ده نفره بود...

به قلم سمیه شاکریان دیشب از بزرگی شنیدم: ما از باقی‌مانده دل امامی خلق شده‌ایم که دوستش داریم. فکری شدم کدام امام را بیشتر از همه دوست دارم. دلم رفت پیش امام علی(ع) و بعد امام رضا(ع). یعنی من از گِل ...

به قلم مریم صفدری دستش را بلند کرده بود و همزمان با ده دوازده نفر دیگر داد می‌زد: - خانوم من، خانوم من. هرکسی را ممکن بود صدا بزنم غیر از او. همین دیروز بود که مادرش در غیاب من دفتر را روی سرش ...

به قلم عاطفه محسنی بسم رب الرضا "رئوف" همه کارت دعوت¬ها به جز چندتایی به دست صاحبانش رسیده است، جسارت کرده¬ایم و برای حرمین کربلا و کاظمین و سامرا ، کارت فرستاده ایم. کارت بیت هم به مقصد رسیده ا...

به قلم مائده علی‌زاده به قول ما اصفانیا هر چیزی داریدن میخواد. نمیشِد وخیزی علم یه چیزی رو ورداری و به امون خودش ولش کُنی آ بگی هر چی میخواد بشه. نه دادا اینجوری کسی راه به جایی نمی‌بِرد.غرض از این ص...

به قلم سمیه سبزه‌ای آن روزها ما به نمایشگاه نقاشی و عکاسی نیازی نداشتیم. منظره‌هایی که در شهر روی تابلو هم به راحتی پیدا نمی‌شد در ایوان خانه‌‌مان هر روز دیده می‌شد. تابستان، کوهستان خوب و مهربان بو...

به قلم زهرا غیاث‌آبادی بعضی وقت‌ها نیمه‌شب از خواب می‌پرم و هراسان، لباس‌ها و اطرافم را نگاه می‌‌کنم. از اینکه توی زندان نیستم و لباس‌هایم راه‌راه نیستند و دالتون‌ها پیشم نخوابیدند، خوشحال می‌شوم و د...