محیا مراد ویسی

به قلم محیا مراد ویسی صبح که چشمامو باز کردم، نور خورشید از لای پرده افتاده بود روی دیوار اتاقم. نگاه کردم به تقویم روی میز: «۲۱ شهریور». لبخند کوچکی زدم و زیر لب گفتم: – باز رسیدیم به همین روز… ما...