محفل ادبیات

شده بودند برایم ، یک عالم تصویر بی صدا.بی صدا بودند اما پرصدا توی ذهنم خودشان را معرفی می کردند .دور بودن شبیه کور بودن است ، البت نه آن کور بودن که حکم فحش چاله میدانی دارد ها نه !چشم که تاریک شود د...