شهید آیت الله رئیسی

به قلم سمانه اعتمادی جم از پنجره‌ی شکسته‌ی کلبه‌ی همسایه، که شب‌هایم را در آن به صبح می‌رساندم، به کوچه‌های گلی خیره شده بودم. باران آرام بر خاک مارگون می‌نشست، انگار اشک آسمان بود که زخم‌های زمین ر...

به قلم زهرا مرتضایی اولین بار وسط صحن اسمال‌طلا تجربه‌اش کردم؛ دور سقاخانه می‌چرخیدم و چشم‌هایم زمین را می‌گشت. ته دلم مدام خالی می‌شد. دخترخاله‌ام شانه‌هایم را گرفته بود تا نیفتم. برادر دوـسه ساله‌ا...

گوشی را از دست بچه ها درمی‌آورم که از صبح دارند بازی می‌کنند و به اتاق هدایتشان میکنم. برای تولد امام رضا جان میخواهم کیک درست کنم اما یک چیزی کم دارم. سراغ گوشی میروم ، بله و ایتا را که باز میکنم سیل...

جایی نوشته بود: مغز دارای ظرفیت است. پس طبیعی است که از داده‌ها اشباع شود. آنوقت شروع می‌کند به سرریز کردن داده‌ها... دیگر چیزی نمی‌تواند خودش را توی مغز جا بدهد! این است که خیلی از بزرگان می‌گویند ه...

دیروقت بود و باید می‌خوابیدم. اما بی‌قراری و بی‌خبری مثل یک مار دورم پیچیده بودند و نمی‌گذاشتند راحت نفس بکشم. هیچ ذکر طولانی را نمی‌توانستم بگویم. تمرکز نداشتم و ذکرها قاطی می‌شد. آیت الکرسی را بخش ب...