زهره نمازیان

کلید مثل همیشه، راس ساعت رسیدم.‌ برای ساعت ۱۹ دعوت داشتم. ورودی تالار فرهنگ و هنر، خبر خاصی نبود. غیر از من و آسمان ابری و باران‌های نباریده‌ی زمستان و نگهبان دم در، هیچ‌کس توی محوطه نبود. حتی روش...

قرص تیروئیدم را تازه با یک نصفه لیوان آب فرو داده بودم. منتظر گذشت زمان، تا بتوانم لقمه‌ای صبحانه را، بعد از یک شبِ پُر از ساعاتِ شیردهیِ طولانی، نوش جان کنم. عینکم را همان اول، از بالای بالشت برداشت...

داستان کوتاه«دیوار مسجد» به قلم زهره نمازیان نور سو بالای پیکان اسقاطی اش، جانی نداشت. در سیاهی شب، به ضرب و زور، راه پرپیچ و خم جاده را روشن میکرد. صدای مجری برنامه ی رادیویی، از ضبط صوت ماش...

داستان کوتاه «رنج طلایی» به قلم زهره نمازیان یعقوب جارو را از شیشه­ی پیکانش بیرون کشید. چوب­های ریز جارو، دسته شده و در هم گره خورده، از شیشه که بیرون آمدند، یک­صدا خش بلندی گفتند. پاشنه­ی خوابی...

در سومین جلسه‌ی بررسی داستانک‌های عاشورایی با عنوان" قند و نقد" که برنامه‌ی جانبی سومین سوگواره عاشورایی داستان ده به شمار می‌آید، تعدادی از کارشناسان باشگاه ادبی بانوی فرهنگ، اثری از خانم زهره نمازیا...