جشنواره فجر

به قلم زینب‌سادات طباطبائی همیشه اینجور است که ما عوام پول می‌دهیم بلیط می‌خریم به سینما می‌رویم تا فیلمی ببینیم و لذت ببریم و حالمان بهتر شود. در بهترین حالتش چیزی به ما اضافه شود. یک چیزی یاد بگیری...

به قلم سمیه فتحی «بچهٔ مردم» محمود کریمی درست از نقطه‌ای آغاز می‌شود که داستان جلال آل‌احمد تمام شده؛ همانجا که زنِ داستان بالاخره موفق شد، کودکش را در خیابان رها کند و نفس راحتی بکشد. همانجا که جلال...

ناتور دشت، فیلمی پر از حسّ خوب به قلم رضوان کفایتی اگر بخواهم ناتوردشت را در یک جمله توصیف کنم؛ باید بگویم این فیلم نشان داد، می‌توان صحنه‌هایی پر از کشش و تعلیق ایجاد نمود، در حالی‌که ابداً سیاه‌نم...

به قلم مریم محمدی برای اینکه یک ملت را نابود کنید، حتما لازم نیست با آن‌ها بجنگید. فقط کافیست تاریخشان را‌ به نابودی بکشانید. تاریخ که نابود شود، آن ملت هویتی نخواهد داشت‌ و ملتی که هویت نداشته باش...

به قلم مریم محمدی دروغ چرا. همین که‌ چرا‌غ‌های سالن خاموش شد و تصویر چهار پسر نوجوان با تیپ دهه شصتی بر روی پرده افتاد، با خودم شرط بستم که تا آخر فیلم دوام نمی‌آورم، قطعا به نیمه نرسیده، یا صندلی‌ام...

به قلم زهرا سادات طباطبائی اولین نماهای فیلم «دست تنها» تصویر مخروبه‌هایی انباشته از زباله است و پرواز دسته جمعی پرنده‌هایی که بی‌دلیل آن اطراف چرخ می‌زنند. مردی به نام حافظ با ظاهری آشفته وسط این زب...