باشگاه ادبی بانوی فرهنگ

امسال جناب فردوسی سفره‌اش را پهن کرده بود درست وسط حیاط پر گل و بلبل بانوی فرهنگ! تابستان و زمستان هم، در خانه‌اش برای اهالی نوشتن، باز بود‌. از انتهای پادشاهی جمشید سفره را چید تا رسید به ضحاک ماردو...

امسال جناب فردوسی سفره‌اش را پهن کرده بود درست وسط حیاط پر گل و بلبل بانوی فرهنگ! تابستان و زمستان هم، در خانه‌اش برای اهالی نوشتن، باز بود‌. از انتهای پادشاهی جمشید سفره را چید تا رسید به ضحاک ماردو...

کارت تبریک عید از: تهران،‌ خیابان ۱۵ خرداد، خیابان پامنار، کوچه حجازی، پ ۷، شیرخوارگاه حافظ، آرزو امیدیان، ۹‌ساله. به: مامان و بابا. فاطمه شایان پویا

صبح‌های عید فطر همیشه برایم خاطره‌انگیز است. بچه که بودیم با خوشحالی از خواب بیدار می‌شدیم. دست و صورت‌مان را می‌شستیم. به همدیگر تبریک می‌گفتیم. مادر به همه شکلات می‌داد: عیدتون رو شیرین شروع کنید. آ...

امسال جناب فردوسی سفره‌اش را پهن کرده بود درست وسط حیاط پر گل و بلبل بانوی فرهنگ! تابستان و زمستان هم، در خانه‌اش برای اهالی نوشتن، باز بود‌. از انتهای پادشاهی جمشید سفره را چید تا رسید به ضحاک ماردو...

  نام داستان: خورشید پشت کوه‌ها نویسنده: سمیه حیدری من ونجف آن ‌شب مهمان خانه‌ی عمو بایرام بودیم. ترس خواب را از چشم‌هایمان گرفته بود.  با تمام تاریکی شب، صورت نجف، مشخص بود وابروهای پ...

از زیر ماشین سر خورد و بیرون آمد. لباسش را تکاند. الله اکبر را که شنید، بی‌درنگ چند تخمه‌ی ژاپنی از جیبش بیرون آورد. با دست‌های سیاه شکست و پوستشان را در جیب دیگرش ریخت. ماشین بعدی روی چال بود. _ بدو...

داستان کوتاه «سید مجرب» به قلم سمیه شاکریان دلم نمی‌آمد نوزادم شیر کسی را بخورد یا شیر خشک توی حلقش بریزم. با قاشق چای خوری، آب قند می‌ریختم توی دهانش و با نوک انگشتهایم اشکهایی را که از کنار چش...