اکرم جعفرآبادی

به قلم اکرم جعفرآبادی آقا رحیم، دست‌های زمخت و آفتاب سوخته‌اش را زیر شیر آب حیاط گرفت و چند بار مالید. آب چرک‌تاب زردی از آن‌ها درآمد. دو بار مشت‌های بزرگش را پر کرد و محاسن و همه جای صورت را دست کشی...

به قلم اکرم جعفرآبادی من را ببخش خاله بلقیس‌جان. از من چیزی به دل نداشته باش. به همین شهیدت که کنارش خوابیده‌ای قسم، من هیچ‌کاره بودم. آن موقع‌ها نگاهم فقط به دهان بابای خدا بیامرزم بود. فرض که هزار ...

«رسالت» بعد از زنگ دینی، نوبت به فارسی رسید. درس که تمام شد، معلم پرسید: «پس بچه‌ها، عالم بی عمل، مثل کیه؟» شاگرد اول، دستش را بالا برد: «اجازه؟ مثل حاضری که پیامِ غدیر رو به غایب نرسونه.‌» ...

محمود دولت آبادی در کتاب کلیدرش از زبان یکی از شخصیت ها میگوید : مثل ابن است که از هر چیز دنیا ، یک شکل خاصش ، در یک موقع معین ،در خاطر آدم می ماند و در مغزش حک میشود. تو شاید آفتاب را هر روز ببینی و ...

امسال جناب فردوسی سفره‌اش را پهن کرده بود درست وسط حیاط پر گل و بلبل بانوی فرهنگ! تابستان و زمستان هم، در خانه‌اش برای اهالی نوشتن، باز بود‌. از انتهای پادشاهی جمشید سفره را چید تا رسید به ضحاک ماردو...

آهنگ آغازین کارتون پسر شجاع که نواخته میشد ، انگار که در صور اسرافیل دمیده باشند ، به قولی آب هم که دستمان بود زمین میگذاشتیم و افتان و خیزان خودمان را پای تلویزیون سیاه سفید کوچکی می‌رساندیم که روی ط...