ادبیات

عاشورای آن سال دلش نمی‌خواست امام حسین (ع) به دست پدرش شهید شود. عاشورا که شد، از شب قبلش، لباس پدر را در کمد اسباب‌بازی‌هایش پنهان کرده بود. خوشحال بود تعزیه‌ی آن سال، شمرخوان نداشت. فاطمه اکبری اص...

زائر زن چشم‌هایش را باز کرد، کفش‌هایش را پوشید و موکب به موکب قدم‌ زد. تا اینکه شب به نیمه رسید. دور سینک را که خشک کرد، آخرین دستمال شسته را کنار لباس‌های آبی و صورتی آویزان کرد و به طرف اتاق خواب ...

نقدی بر کتاب من چراغ‌ها را خاموش می‌کنم به قلم آزاده جهان‌احمدی چه اندازه تنهایی من بزرگ است داستان چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم در دهه ۱۳۴۰ در محله بوارده آبادان رخ می‌دهد. راوی این داستان, ز...

نوه‌ پیامبر نیزه‌های شکسته، شمشیرهای شکسته، سنگ‌های ریز و درشت و چوب‌های شکسته را کنار زد. به تیرهایی رسید که به تن نشسته بود. از بالای گودال، دوستش را صدا زد. -اسحاق! بیا. بگذر از این کار. یک به ی...

بسم الله النور داستان کوتاه «گلایل های سفید» به قلم  فاطمه شایان پویا به سختی توانست خودش را از دل جمعیت بیرون بکشد: چقدر شلوغه. الحمدلله... مریم هم که چادرش را به خودش چسبانده بود، پشت سرش آمد: ...

"نون والقلم و مایسطرون" داستان کوتاه «نقاب های خاکستری» به قلم آمنه سادات حکیم با صدای پایان‌کار قهوه‌ساز از عالم موبایل بیرون می‌‌آیم. موبایل را همان‌طور که روی صفحه اینستاگرام باز است، خاموش ...