یادداشت

از همان بچگی فکم مدام در حال جنبیدن بود، یک روز عصر با سر و صدایم از خواب بیدار شد، دوید دنبالم، که بزند. فرار کردم داخل اتاق و در را بستم و پشت در ایستادم. چند تا داد زد و رفت. از این پیروزی سر ...

سال‌های ابتدایی‌ام هر روز در چشم به راهی گذشت. دوست داشتم بابا وقتی صدای زنگ خانه به گوشم رسید، بیاید دم مدرسه دنبالم. بیاید کوله‌پشتی‌ام را روی شانه بیندازد و باهم بستنی لیس بزنیم و تا خود خانه برایش...

آهنگ آغازین کارتون پسر شجاع که نواخته میشد ، انگار که در صور اسرافیل دمیده باشند ، به قولی آب هم که دستمان بود زمین میگذاشتیم و افتان و خیزان خودمان را پای تلویزیون سیاه سفید کوچکی می‌رساندیم که روی ط...

«نخ نامرئی» به قلم سمیه شاکریان صداقت احمد خوابید. آرام از کنارش بلند شدم و سررسیدم را از کتابخانه برداشتم.فردا شب اولین باری بود که می‌خواستم بدون احمد و علی و خارج از خانه بخوابم،توی بیمارستان...

من یک روز مهندس بودم. توی علم و صنعت مکانیک می‌خواندم. دانشکده‌مان قطب مکانیک جامدات بود. استادهایی داشتیم که با بادیگارد می‌آمدند توی کلاس. اینکه می‌گویم برای ما خیلی هیجان انگیز و خفن‌نما بود. فکر ک...

چقدر شبیه مادرم هستم‌ در حالیکه فکر می‌کردم خیلی با او فرق دارم! انگار در ناخوداگاهم ((او)) حضور دارد. رد وجودش را در رابطه‌ی مادری با دخترم گاهی آنقدر واضح می‌بینم که خودم تعجب میکنم! من که معتقد بود...

«اندازه یک نصفه نخود سبز» به قلم مرضیه نفری چشمهایم احساس خشکی می‌کرد. به زور نسکافه خودم را بیدار نگه داشتم تا داستان را تمام کنم توی یک صحنه گیر کرده بودم. داستان هنرجوی بانوی فرهنگ بود. من را...

جاده‌ها از معنا تهی می‌شوند، وقتی آرمان یکی باشد. فاصله‌ها بوی جدایی نمی‌دهند، وقتی دل‌ها به یک مقصد بیاندیشند. همه جای ایران، سرای ما می‌شود، وقتی مامنی باشد که تک‌تک ما را همراه بخواهد. در روزهای...