داستان اعضا

مش‌ رحیم، دار را که چله‌کشی کرد، رو به دخترها گفت: این فقط مال شما چهارتاست، بابام‌جان! تار و پودش دست شما رو می‌بوسه تا بالا بره. ذوق توی چشمهایشان مثل《ریزه‌ ماهی》شنا می‌کرد.اهالی می‌دانستند پیرم...

سیصدو سیزده سرباز برای "حَوِّل حالَنا" ، هفت سین کم است! به قلم فرزانه فراهانی

یا مقلب‌القلوب را که خواندند، مرد دستش را گره زد به پنجره فولاد:-سه ماهه دیگه به دنیا میاد. لااقل تا اون موقع…اشک از چشم‌های بی‌مژه‌‌اش سرازیر شد. به قلم مولود توکلی

پلک‌هایش را دوباره بر هم زد نمی‌دانست کجاست؟ با نگاهش به اطراف نگریست. می‌خواست از جا بلند شود اما رمق بلند شدن را نداشت درد را در سراسر وجودش حس می‌کرد. دوباره چشم هایش را بر هم گذاشت و از فشار د...

دوباره آرتین گیر داده بود که با هم کشتی بگیریم. دستم را روی سرش کشیدم و گفتم:« خسته ام بابا! باشه برای دفعه بعد» قبول نکرد و  دستهایش را حلقه کرد دور کمرم. باشه پسرجون! آماده شو برای کشتی! ...

آسفالت زبر و سخت، جایش را به سنگفرش‌های صاف و یکدست می‌دهد. خستگی به یکباره از تنم بیرون می‌رود، تجدید دیدار با سنگ‌های خاکستری رنگ صحن، شور و شوقی مضاعف در دلم به پا کرده است. چراغ‌های کوچک و بزر...

بیشتر از اینکه خستگی‌اش به چشم بیاید، احساس غربتش ما را نگه داشت. پسری جوان تنها روی سکّویی به پاهای تاول‌زده‌اش نگاه می‌کرد. بغضش را محکم فرو داد وقتی متوجّه ما شد. راهمان را به سمتش کج کردیم. حر...

«مسیر کربلا» مسیر قدم‌هایشان را می‌رفتیم؛ بدون زنجیر و اهانت. خبری از خار و خاشاک هم نبود... درد گوش و گوشِ پاره. من چه دیدم و زینب چه دید؟! (اثر حسین میرزایی، زرند) نقد اثر: گاهی در د...