2023

گفته بود بهار که بیاید، برمی‌گردد. باز هم پلاک را به آینه‌ی هفت سین آویز کردند‌‌. بهار سی ساله شده بود... به قلم مولود توکلی

صدای انفجار از بالا به گوش رسید. دود از در و دیوار بلند شده بود.به شوخی از زیر کلاه محافظ داد زد: چی شد سال تحویل شد؟همکارش خندید. شلنگ آب را محکم‌‌تر گرفت.صدای بیسیم با صدای چوب در حال سوختن و فش...

مش‌ رحیم، دار را که چله‌کشی کرد، رو به دخترها گفت: این فقط مال شما چهارتاست، بابام‌جان! تار و پودش دست شما رو می‌بوسه تا بالا بره. ذوق توی چشمهایشان مثل《ریزه‌ ماهی》شنا می‌کرد.اهالی می‌دانستند پیرم...

در دل شب که چشم به آسمان بدوزی، ستاره‌ها دلبری می‌کنند و قصه روشنایی در قلب ظلمت را به تصویر می‌کشند. ستاره‌هایی که گاه تک‌تک و با فاصله از یکدیگر و گاه شانه‌به‌شانه هم نور می‌پراکنند. ستاره‌ها‌ی ...

چمدان که بستم، مادرانگی‌ام را هم با خودم برداشتم. مقصد جایی بود که مادری، ارزش افزوده حساب می‌شد، نه مخلّ نظم و برهم زننده چارچوب‌های خشک قانونی. پسرکم می‌توانست کنار چادرم بدود، بخندد و مزه سفری از ...

شده بودند برایم ، یک عالم تصویر بی صدا.بی صدا بودند اما پرصدا توی ذهنم خودشان را معرفی می کردند .دور بودن شبیه کور بودن است ، البت نه آن کور بودن که حکم فحش چاله میدانی دارد ها نه !چشم که تاریک شود د...

سیصدو سیزده سرباز برای "حَوِّل حالَنا" ، هفت سین کم است! به قلم فرزانه فراهانی

یا مقلب‌القلوب را که خواندند، مرد دستش را گره زد به پنجره فولاد:-سه ماهه دیگه به دنیا میاد. لااقل تا اون موقع…اشک از چشم‌های بی‌مژه‌‌اش سرازیر شد. به قلم مولود توکلی