بانوی فرهنگ

داستان کوتاه «حتی بازی!» به قلم هدی وثوق زن راست ایستاد. دست لاغرش را برای کسی آن‌طرف شمشادها بلند کرد و فریاد زد «من اینجام.» بعد، دوباره روی تاب نشست و شروع کرد به تاب خوردن. تند و تند تاب خور...

داستان کوتاه «وسط باز» سمیه شاکریان عزیز جان! پدر رها جان آمِدن دنبالِش. -  کی آمَد، چه ساعتی؟ -  حدود ۱۲ بود، گفتن یِی کاری پیش آمِده ، باید بچه رو زودتر ببرن. نگاه مادرهایی که دنبال ب...

شاخه‌های بی‌زمستان با جلیقه‌ی سفید و قرمزش رفته بود روی درختهای بلند. سروهای پایین گلزار، میوه‌های تازه داده بودند. کسی باید آنها را می‌چید؛ روسری‌های رنگی، چادرهای پاره، دستهای آویزان... نویس...

داستان کوتاه «هدیه‌ی خاص» به قلم مریم صفدری همینطور که چشم‌هایش بسته بود و در رختخواب دراز کشیده بود  به سکه‌های زیر تشک دست کشید.‌ خنک بودند. با دست آنها را شمرد. پنج تا بودند. زیرورویشان کرد ت...

چقدر شبیه مادرم هستم‌ در حالیکه فکر می‌کردم خیلی با او فرق دارم! انگار در ناخوداگاهم ((او)) حضور دارد. رد وجودش را در رابطه‌ی مادری با دخترم گاهی آنقدر واضح می‌بینم که خودم تعجب میکنم! من که معتقد بود...

«راه ممتد» پیرزن، تا از اتوبوس پیاده می‌شود، چفیه دور گردنش را باز می‌کند و می‌نشیند رویش و پاهایش را مالش می‌دهد. با صورت آفتاب‌سوخته رو می‌کند به گلزار شهدای کرمان و می‌گوید: سلام حاجی جان! دیدی...

مدتی است تعداد کارگاه‌های داستان‌نویسی بیشتر شده که با هدف تقویت و پرورش داستان‌نویسی توسط افراد و نهادهای مختلف تشکیل می‌شود و بسیاری گمان می‌کنند با گذراندن این کارگاه‌ها نویسنده خواهند شد درحالی که...

التیام داغ‌هایمان، کلمه‌هایی است که برمی‌گزینیم. سلاح دستهایمان، واژه‌هایی است که پی هم ردیف می‌کنیم. ما به قدرت کلمه ایمان داریم و وظیفه خود می‌دانیم که در این رزمگاه، بیکار نباشیم. میدان پیکار، قلم‌...