بانوی فرهنگ

به قلم محبوبه پارساییان نیمه‌ی شعبان بود؛ شبی که در تقدیرِ زمین، جز طلوعِ حقیقت چیزی رقم نخورده بود. شب، لبریز از رازی مقدس، در آغوش سکوت به تماشای لحظه‌ای ایستاده بود که قرن‌ها موعودش را به انتظار ن...

به قلم نادیا جوینده هیچوقت جزء طرفداران فیلم‌ دیدن در جشنواره نبودم. می‌گفتم چه کاریست دنبال بلیت نایاب باشم و اگر پیدا کردم در صف‌های طولانی پشت در سالن سینما به انتظار بایستم. فوقش با چند ماه فاصله...

به قلم فاطمه شایان‌پویا انگار نشسته باشی و یکبار دیگر فیلم اشک هور امسال جشنواره را تماشا کنی؛ اما اینبار از پشت لنز دوربین شماره ۲ مثلا. قهرمان هور، در هر دو داستان، یکی است. شهید علی هاشمی. که اینب...

به قلم زینب‌سادات طباطبائی همیشه اینجور است که ما عوام پول می‌دهیم بلیط می‌خریم به سینما می‌رویم تا فیلمی ببینیم و لذت ببریم و حالمان بهتر شود. در بهترین حالتش چیزی به ما اضافه شود. یک چیزی یاد بگیری...

به قلم سمیه فتحی «بچهٔ مردم» محمود کریمی درست از نقطه‌ای آغاز می‌شود که داستان جلال آل‌احمد تمام شده؛ همانجا که زنِ داستان بالاخره موفق شد، کودکش را در خیابان رها کند و نفس راحتی بکشد. همانجا که جلال...

به قلم سمیه فتحی «حرمت امامزاده به متولی آن است»این ضرب‌المثل را گوشهٔ ذهنتان داشته باشید تا برویم سراغ فیلمی که شخصیت اصلی آن، موسی، متولی یک امامزادهٔ در حال تعمیر است.متولی که لکنت شدیدی دارد موسی...

به قلم زینب‌سادات طباطبائی آن سالها که وسط طوفان جنگ آرزوی داشتن یک سلاح سبک به دل ایرانی ها بود ، فکرش را هم نمی‌کردیم زمانی برسد که صاحب فناوری نظامی باشیم و بشود با آن جواب پنجه کشیدن قلندرهای دنی...